Artikel geschreven door: Peter de Wit voor Eisma’s Schildersblad
Kijkje bij de dino’s
Jan de Goeij is een gelukkig mens. De schilder heeft als servicemedewerker van Van Kesteren Schilders de vrijheid om zijn eigen tijd en projecten in te delen. Er is echter één dag in de week waarop hij wél ‘verplicht’ ergens ‘inklokt’. Op donderdagen parkeert hij zijn elektrische bedrijfswagen bij Naturalis in Leiden, waar hij nu al zo’n acht maanden onderhoudsschilderwerk verricht. “En dat is absoluut geen straf”, vindt de Sassenheimer.
Van Kesteren Schilders werd ongeveer negen maanden terug benaderd voor onderhoudsschilderwerk aan en in het gebouw van Naturalis. Dit project in het natuurhistorisch museum in Leiden leek de directie bij uitstek een mooi karwei voor Jan de Goeij (59), die toen net acht jaar in zijn nieuwe functie als servicemedewerker aan de slag was. Een functie voor hem gecreëerd die hem past als een handschoen.
Jan is dertien jaar in dienst bij Van Kesteren Schilders en inmiddels alweer vijf jaar actief als servicemedewerker. “Tijdens een gesprek met mijn leidinggevende gaf ik destijds aan dat ik wel een andere rol wilde. Ik had het met het onderhoudsschilderwerk aan particuliere woningen wel een beetje gezien”, legt hij uit. “Het was steeds schuifwerk, met steigers en schilden. Het enige wat er veranderde, was de kleur van de verf.”
Herstelwerk
In zijn nieuwe rol pakt hij nu vooral de opdrachten op die zijn collega’s liever niet doen of die moeilijk te plannen zijn, of een groter project, zijn uit te besteden. “Soms moet er ergens gewoon alleen even een glaslat opnieuw in de verf, of een deur of een badkamerplafond. Voor een collega die bezig is met het schilderwerk aan een woning is het niet praktisch dat hij hiervoor het werk moet onderbreken. Dan moet hij eerst al zijn spullen daar opruimen, de boel schoonmaken, in de bus laden, zijn nieuwe materialen ophalen en naar dat kleinere karwei om daar alles weer uit te laden…”
Dus riep een bij Van Kesteren hiervoor de functie servicemedewerker in het leven. “Ik ga bijvoorbeeld ook langs voor herstelwerk als een klant ontevreden is over het geleverde werk.”
“Ik krijg opdrachten van zes projectleiders, maar werk vooral alleen. Dat vind ik heerlijk. Ik kan mezelf prima vermaken en ben zelf verantwoordelijk voor de dingen die ik doe”, vervolgt hij, terwijl hij van zijn koffie nipt. “Ik heb een heel vrij bestaan, kan mijn werkdag helemaal zelf inrichten, behalve de donderdag. Want dan ben ik hier aan het werk.”
Met hier doelt Jan op het pand van het natuurhistorisch museum Naturalis in Leiden, waar hij inmiddels alweer acht maanden op donderdagen werkzaam is. “Herstelwerk dus, maar ook kleine schilderopdrachten. En zo’n instituut lag helemaal in mijn straatje.”
“Ja, de muren van de kantoorruimte hebben weleens een nieuwe lik verf nodig”, hoor je van, “maar met tropenbehang.” En soms moet je in de kantoortuin iets bijwerken aan een kluisje in het museum zelf, maar dan moet ik zorgen dat ik voor half tien ‘s ochtends klaar ben of verdoof je iets, want dan komen de bezoekers binnen.”
Op het dak
Op het moment van schrijven, is Jan bezig met schilderwerk op het dak. “Daar heb je allemaal ijzeren hekken van gegalvaniseerd staal, die beginnen te roesten. In het trappenhuis naar het depot komt de verf van de muren af. Dus daar mag ik ook aan de slag. Samen met timmerman Peter van aannemersbedrijf Den Dubbeldem, met wie ik ook heel nauw samenwerk bij de universiteit en die ons bij het museum heeft aanbevolen, heb ik ook de deuren aangepakt. We schilderen binnen met watergedragen verf. Welke kleuren je hier gebruikt? Niks speciaals, gewoon de standaardkleuren, zoals RAL 9010.”
Rust
Werken in Naturalis geeft Jan rust. “Ik heb een planning en weet welke projecten ik op een dag moet doen, maar vaak genoeg komt er iets tussen. Er zijn opvallend veel lekkages, waarvan de zichtbare gevolgen moeten worden verholpen. Ik zit binnen Van Kesteren in een luxepositie”, erkent hij. “Ik heb een vrije rol. Mijn grootste uitdaging is het structureren van al het verschillende werk dat mijn kant opkomt.”
Gedetacheerd
In principe hoeft dat voor hem geen probleem te zijn. Voordat Jan bij Van Kesteren kwam te werken, was hij via een uitzendbureau gedetacheerd bij verschillende schildersbedrijven, waarvan de klus één tot enkele weken duurde. “Van teamleider in een metaalfabriek weer ‘gewoon uitvoerder’, vertelt hij.
Jan begon overigens bij het schildersbedrijf van zijn vader. En na elf jaar halfde hij daar. Via Estec belandde hij bij het bedrijf als hoofd van de vliegtuigspuiterij (“De Fokker 100”) en zich langzaam opentrekt. Op een zeker moment besloot hij te keren in de schildersbranche. Die weg bracht hem uiteindelijk bij Van Kesteren Schilders, dat dit haar 100-jarig jubileum viert.
Kijkje bij de dino’s
Binnenkort wacht Jan een leuke opdracht bij Naturalis. “Dan ga ik aan de buitenkant proefjes opzetten voor het schilderwerk daar. Van waar een witte blanke lak wordt of het toch een kleurtje? Daarna volgt een open uitvraag, waarvoor ook wij kunnen intekenen.” En dan straalt het weer. “Als wij dat werk gaan doen, is dat niet voor even. Dan komen we hier maanden over de vloer.”
Of hij in zijn pauze wel eens een rondje door het museum maakt? “Nee, een zit ik meestal in mijn bus. Ik neem wel eens een kijkje bij de dino’s hoor, maar hoe tof de dag dat ik hier ben niet per se een rondje te maken. Ik ben lid van de Vriendenloterij en kan altijd gratis naar binnen.”
